صفحه نخست
ولادت امام جود و کرم حضرت امام جواد(ع) مبارک باد 1397/01/08 12:00 AM

 


امام بخشنده (ولادت امام جواد عليه السلام )

پدر بزرگوار آن حضرت امام رضا(ع) و مادر آن حضرت جناب سبيکه يا دره است که حضرت رضا(ع) نام ايشان را "خيزران" نهادند.

نام آن حضرت محمد و کنيه ايشان ابوجعفر و مشهورترين القاب آن حضرت تقي و جواد است. حضرت رضا(ع) آن حضرت را با کنيه ياد مي کردند و مي فرمودند: "أبوجعفر به من نامه نوشته است" و نامه هايي که از آن حضرت مي رسيد در نهايت جلالت و زيبايي بود و هنگامي که امام(ع) مي خواستند نامه براي امام جواد(ع) بنويسند آن حضرت را به بزرگي و احترام مورد خطاب قرار مي دادند.

يک روز در ايام کودکي حضرت جواد(ع) آن حضرت را نزد پدر بزرگوارش امام رضا(ع) آوردند. آن حضرت فرمودند: "اين مولودي است که براي شيعه مبارکتر از او بدنيا نيامده است"، چرا که چهل سال و چند ماه از سن مبارک امام رضا(ع) گذشته بود و آن حضرت هنوز اولادي نداشتند و برخي از شيعيان در امر امامت نگران بودند، هنگاميکه خداوند جواد الأئمه(ع) را به مولايمان حضرت رضا(ع) داد نگراني و شک و ترديد مردم بر طرف شد.

آن حضرت شش فرزند داشت: أبوالحسن حضرت هادي(ع)، أبوطالب جناب زيد، أبوجعفر جناب موسي مبرقع، حکيمه خاتون، خديجه خاتون، أم کلثوم.

ولادت حضرت علي اصغر(ع)

گفتني است ولادت با سعادت حضرت باب الحوائج علي اصغر(ع) نيز در اين روز واقع شده است.

بعضي روايات نيز ولادت اين حضرت را در روز هشتم يا نهم رجب ثبت کرده اند.

حضرت امام جواد عليه السلام در سن هفت سالگي به امامت رسيد و جوان ترين امام ما بود؛ اما با اين حال به لطف خدا، تمام علم يک امام معصوم را داشت و به همه سؤال ها پاسخ مي داد. او با همان سن کم، دانشمندترين مردم زمان خودش بود. تمام دانشمندان آن زمان از آن حضرت علم مي آموختند.بعضي از دشمنان امام با کمک مأمون ستمگر، در جلسه هاي پرسش و پاسخ مي خواستند محبوبيت آن حضرت را در بين مردم کم کنند؛ امّا چون علم آن امام معصوم، علم خدايي بود، کسي توانايي مقابله با او را نداشت. مدت امامت امام جواد عليه السلام شانزده سال بود. او در تمام اين مدت عالم ترين افراد بود.
 

 

طوباي تو ميان دلم قد کشيده است

بين من و خيال خودم سد کشيده است

احساس مي کنم به تو نزديک مي شوم

جذر مرا نگاه تو مد کشيده است

اين جذبه طلايي بالا نشين تو

بال مرا حوالي گنبد کشيده است

دست خداي عز و جل روي قلب ما

اين بار سوم است محمد کشيده است

نوري رئوف در حرمت موج مي زند

الطاف کاظمين به مشهد کشيده است

بخشنده تو، خداي کرم تو ، جواد تو

ابن الرضا تو ، حضرت باب المراد تو  

بگذار خاک پاي تو نقاشي ام کنند

سجاده ي دعاي تو نقاشي ام کنند

بگذار بر کنار قدم هاي هر شبت

با رشته عباي تو نقاشي ام کنند

بال و پرم بده که شبيه کبوتري

امروز در هواي تو نقاشي ام کنند

بگذار از زمان ازل تا هميشه ها

آقاي من براي تو نقاشي ام کنند

وقتي ميان خانه دعا پخش مي کني

مسکين ترين گداي تو نقاشي ام کنند

بخشنده تو ، خداي کرم تو ، جواد تو

ابن الرضا تو ، حضرت باب المراد تو

اي بالش تو دست امام رئوف ما

اي  سايه بان روي تو بال فرشته ها

تا آمدي امام رضا گريه اش گرفت

اي مستجاب چله سجاده دعا

تا يک تبسمي نکني پا نمي شود

خورشيد از مقابل گهواره شما

اين گونه بي نقاب نظر مي خوري عزيز

اين قدر در مقابل آيينه ها نيا

آقا قرار ما سر ميدان کاظمين

اي اولين زيارت ما بعد کربلا

بخشنده تو ، خداي کرم تو ، جواد تو

ابن الرضا تو ، حضرت باب المراد تو

هر صبح چهارشنبه مقيم تو مي شوم

از زائران صبح نسيم تو مي شوم

روزي اگر به طور مرا راهيم کنند

سوگند مي خورم که کليم تو مي شوم

وقتي که از محله ما مي کني عبور

کوچه نشين دست کريم تو مي شوم

بر پشت بام گنبد زرد و طلائيت

مثل کبوتران حريم تو مي شوم

کم کم در ابتداي خيابان کاظمين

دارم همان گداي قديم تو مي شوم

بخشنده تو ،خداي کرم تو ، جواد تو

ابن الرضا تو ، حضرت باب المراد تو

علي اکبر لطيفيان

**********

 

 

 

 

شعرولادت امام جواد


شادي كل عباد است عباد است عباد

فتح ابواب مراد است مراد است مراد
شادي و شور، جهاد است جهاد است جهاد
عيد ميلاد جواد است جواد است جواد
مظهر عفو رحيم است رحيم است رحيم
كه كريم ابن كريم است كريم است كريم
حبّذا شمس ولايت قمرت بخشيدند
بصر نوري و نور بصرت بخشيدند
قرص خورشيد به وقت سحرت بخشيدند
خود جوادي و جواد دگرت بخشيدند
گشته از فيض گلت بيت ولايت گلشن
ديده‌ات باد به ديدار محمد روشن
اين پسر مظهر حسن احد دادگر است
اين پسر خلق زمين را و زمان را پدر است
اين پسر همچو پدر بضعة خيرالبشر است
اين پسر از همه خوبان جهان خوب‌تر است
اين  پسر هستِ رضا هستِ رضا هستِ رضاست
همچو قرآنِ محمد به سر دستِ رضاست
اين جواد است كه جود آمده جود از كرمش
خواهد ار جود كند ظرف وجود است كمش
جود آرد همه شب سجده به خاك قدمش
ماه و خورشيد بود گرم طواف حرمش
هر طرف روي كند باز مه محفل ماست
حرمش كعبه جانها به حجاز دل ماست
حامد خالق و دردانة محمود است اين
به جمال ازلي شاهد و مشهود است اين
کنز مخفي ابد را در مقصود است اين
گوهر هشت سپهر كرم و جود است اين
صاحبان كرم و جود جوادش گويند
كعبة اهل دل و باب مرادش گويند
اي به هر لحظه دو صد جان و سرم قربانت
نيست چيزيم که گويم، هنرم قربانت
جان چه قابل كه ز جان خوب‌ترم قربانت
پدرت گفت كه جان پدرم قربانت
تو به تن روح و به سر شور و به دل آرامي
رضوي روي، علي خوي و محمد نامي
كل هستي چو كف دست به پيش نظرت
دو مطيعند و غلامند، قضا و قدرت
هر كجا پاي نهي علم بود پشت سرت
پور اكثم زده زانوي تلمّذ به برت
به خدايي كه تو را داده چنين جاه و مقام
تو ولي نعمت مايي و امام ابن امام
پور هارون ستمگر چو مقام تو شناخت
رنگ از چهره، قرار از دل و هوش از سر باخت
آتشي بود كه در شعلة نور تو گداخت
گوئيا قلب ورا نطق تو از كار انداخت
خبري تازه ز اسرار الهي گفتي
از هوا و مه و ابر و يم و ماهي گفتي
اي وجود تو همه شاهد يكتايي تو
قلم صنع كند فخر به زيبايي تو
ماه حيرت زدة حسن تماشايي تو
زنده هر مرده دل از فيض مسيحايي تو
رضوي ماه رضا جلوة تو در دل ماست
دست ما خالي و جود تو همه حاصل ماست
كيست تا چون تو به يك قطره دو دريا بدهد
به گدا بيشتر از ثروت دنيا بدهد
با كلامش همه را شهد مصفا بدهد
حرز مادر را بر قاتل بابا بدهد
اي هماره كرم و جود و عطا زندة تو
جود كن جود كه جود است برازندة تو
من كيم خاك گدايان سر كوي توام
خالي ام از همه و پر ز هياهوي توام
تشنه‌ام تشنه ولي تشنه لب جوي توام
ميثم بي سر و پايم كه ثنا گوي توام
گر چه قابل نبود دم زدنم وقف شماست
قلم و طبع و زبان و سخنم وقف شماست

 

غلامرضاسازگار

كليه حقوق اين جايگاه متعلق به مديريت حج و زيارت خراسان رضوى مي‌باشد و استفاده از مطالب آن با ذكر منبع مجاز مي‌باشد